Özet

AMAÇ: Bu çalışmada, kronik uyku yoksunluğunun postural duyusal organizasyon üzerindeki etkisi incelendi.

YÖNTEMLER: Çalışmaya Mart 2022 - Haziran 2022 tarihleri arasında en az bir yıldır hastanede 16 saatlik gece vardiyasında (n=20) ya da gündüz 8 saatlik çalışma düzeninde (n=19) çalışan 39 sağlık çalışanı (23 erkek, 16 kadın; ort. yaş: 29.9±5.6 yıl; dağılım, 26-32.5 years) yıl) dahil edildi. Değerlendirmeler çalışmanın başlangıcında ve sonunda yapıldı. Yorgunluk değerlendirmeleri Görsel Analog Skalası ile yapıldı. Postüral duyu organizasyonu (somatosensöriyel, vizüel ve vestibüler) ve stabilite limitleri bilgisayarlı dinamik postürografi ile değerlendirildi.

BULGULAR: Çalışma öncesi gruplar arasında yorgunluk, postüral duyu organizasyonu ve stabilite limitleri açısından fark yoktu (p>0.05). Her iki grupta çalışma sonrası yorgunluk değeri çalışma öncesine kıyasla daha yüksekti (p<0.05). Gece vardiyalı çalışma grubunda çalışma sonrası anteroposterior ve mediolateral somatosensöriyel, vizüel ve vestibüler değerler ile stabilite limitleri test değerleri daha düşüktü (p<0.05). Gündüz çalışan grupta çalışma sonrası anteroposterior somatosensöriyel ve vestibüler test değerleri daha düşüktü (p<0.05). Gece vardiyalı çalışma grubu, çalışma sonunda sabit çalışma grubuna kıyasla daha yüksek yorgunluk, daha düşük postüral duyu organizasyonu ve stabilite limitleri değerlerine sahipti (p<0.05).

SONUÇ: Uykusuzluk ve yorgunluk seviyeleri subjektif olarak değerlendirilebilmesine rağmen, bu tür değerlendirmeler yorgun kişinin gerçek fizyolojik durumunu yansıtmayabilir.