Nazal septum deviasyonu torakoabdominal diyaframı etkileyebilir mi? Ultrosonografik çalışma
Hilal Irmak Sapmaz1, Elif Kaya Çelik2, Sakine Sarman3, Gülçin Uysal2, Zafer Özmen4, Ceyhun Aksakal5, Fatma Kökcü4
1Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, Tokat, Türkiye
2Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, Tokat, Türkiye
3İskilip Atıf Hoca Devlet Hastanesi, Radyoloji Kliniği, Çorum, Türkiye
4Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim Dalı, Tokat, Türkiye
5Tokat Özel Medical Park Hastanesi, Kulak Burun Boğaz Kliniği, Tokat, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Septum deviasyonu, torakoabdominal diyafram, ultrasonografi.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada solunum güçlüğüne neden olan nazal septum deviasyonu (NSD)’nun torakoabdominal diyafram (TAD) üzerine etkisi değerlendirildi.
YÖNTEMLER: Bu prospektif çalışma Aralık 2022 - Ocak 2024 tarihleri arasında yürütüldü. Nazal septum deviasyonlu 51 hastanın (45 erkek, 6 kadın; ort. yaş 25.7±9.5 yıl; dağılım, 19-51 yıl) ve 51 sağlıklı kontrolün (44 erkek, 7 kadın; ort. yaş: 28.5±5.2 yıl; dağılım, 19-47 yıl) TAD kalınlığı ultrasonografik olarak değerlendirildi. Torakoabdominal diyafram kalınlığı göğüs duvarında sağ ve sol tarafta ön aksiller çizgiden ölçüldü.
BULGULAR: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, NSD grubundaki bireylerin boy ortalaması daha yüksek, kilo ortalaması ve vücut kitle indeksi ise daha düşüktü (p<0.05). Deviasyonlu bireylerin %88’i erkekti. Hem inspirasyon hem de ekspirasyon sonunda ölçülen TAD kalınlığı NSD grubunda daha yüksekti (p<0.001). Ancak, TAD’nin interfaz değişiminin miktarı ve yüzdesi NSD grubunda kontrol grubundan daha düşüktü (p<0.001).
SONUÇ: Nazal septum deviasyonu insidansı uzun, zayıf, genç erkeklerde yüksektir. Solunum sıkıntısının üstesinden gelmek için daha güçlü kasılan diyafram kaslarının hipertrofisi nedeniyle TAD’nin NSD grubunda kontrol grubuna kıyasla daha kalın olduğu görüşündeyiz.