Sınırlı timpanosklerozda mobilizasyon ve inkus interpozisyonu tekniklerinin ameliyat sonrası odyolojik sonuçlarının karşılaştırılması
Hasan Deniz Tansuker1, Erdal Sakallı2, Cengiz Çelikyurt2, Sultan Bişkin3, Firuzan Köktürk4, Burak Güler2
1Devrek Devlet Hastanesi, Zonguldak, Türkiye
2Özel Bağcılar Safa Hastanesi, Istanbul, Türkiye
3Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kulak Burun Boğaz Ve Baş Boyun Cerrahisi Kliniği, Zonguldak, Türkiye
4Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi, Biyoistatistik Anabilim Dalı, Zonguldak, Türkiye
Anahtar Kelimeler: İnkus interpozisyonu, mobilizasyon, timpanoskleroz.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada timpanoskleroza bağlı işitme azlığı nedeniyle kemikçik zincir mobilizasyonu veya inkus interpozisyonu uygulanan hastaların ameliyat sonrası odyolojik sonuçları literatür eşliğinde karşılaştırıldı.
YÖNTEMLER: Ekim 2010 - Ekim 2013 tarihleri arasında timpanoskleroz nedeniyle ameliyat edilen 25 hastanın dosyası geriye dönük olarak incelendi. Revizyon hastalar, kolesteatomu olan hastalar, orta kulak cerrahisi geçmişi olan hastalar, stapesin tutulu olduğu hastalar ve sadece miringosklerozu olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Timpanosklerotik plakların temizlenmesiyle kemikçik zincir mobilizasyonunun sağlandığı 13 hasta grup 1, inkus interpozisyonu tekniği uygulanan 12 hasta grup 2 olarak tanımlandı. Ameliyat sonrası 6. aydaki odyolojik sonuçlar değerlendirme amaçlı kullanıldı. Ameliyat sonrası hava-kemik gap değerinin 20 dB’den az olması veya hava iletiminde 10 dB ve üzeri iyileşme başarı kriteri olarak kabul edildi.
BULGULAR: Grup 1’de ortalama hava iletimi eşiği ameliyat öncesi 59.69±14.34 dB’den ameliyat sonrası 37.31±18.51 dB’ye düştü ve bu istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0.001). Ortalama hava-kemik gap değeri ameliyat öncesi 43.69±10.76 dB’den ameliyat sonrası 24.00±11.51 dB’ye düştü ve bu istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0.001). İkinci grupta ortalama hava iletimi eşiği ameliyat öncesi 50.83±8.97 dB’den ameliyat sonrası 32.92±10.26 dB’ye düştü ve bu istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0.001). Ortalama hava-kemik gap değeri ameliyat öncesi 37.92±7.07 dB’den ameliyat sonrası 23.50±7.47 dB’e düştü ve bu istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0.001). Her iki grupta dokuz hastada ameliyat sonrası hava-kemik gap değeri 20 dB’in altına düştü. Buna göre, başarı oranları grup 1 ve grup 2’de sırasıyla %69.2 ve %75 idi. Öte yandan, grupların başarı oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (p=0.211).
SONUÇ: Uygun endikasyonu olan timpanoskleroz hastalarında kemikçik mobilizasyonu ve inkus interpozisyonu iki etkin cerrahi işlem olup ameliyat sonrası odyolojik sonuçlar üzerinde birbirlerine üstünlükleri yoktur.