Kronik otitis mediada östaki tüpü ve mastoid parametrelerinin değerlendirilmesi: Bilgisayarlı tomografi tabanlı çalışma
Hanife Gülden Düzkalır1, Melis Demirağ Evman2
1Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi, Radyoloji Bölümü, Istanbul, Türkiye
2Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi, Kulak Burun Boğaz Bölümü, Istanbul, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Kronik otitis media, kolestatom, bilgisayarlı tomografi, östaki tüpü, mastoid.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, ameliyat öncesi yüksek çözünürlüklü temporal bilgisayarlı tomografi (BT) taramalarından östaki tüpü (ÖT) ve mastoid ventilasyonunu inceleyerek tek taraflı veya iki taraflı kolesteatomlu kronik otitis media (KOM)’nın nedenlerini anlamaktı.
YÖNTEMLER: Bu retrospektif vaka kontrol çalışmasında, Ocak 2021 - Aralık 2023 tarihleri arasında ameliyat öncesi yüksek çözünürlüklü temporal BT taraması yapılan kolesteatomlu KOM hastaları analiz edildi. Çalışmaya 51 katılımcının (31 erkek, 20 kadın; ort. yaş: 35.7±14.0 yıl; dağılım, 18-65 yıl) 102 kulağı dahil edildi. Katılımcılar, her biri 17 kişiden oluşan üç gruba ayrıldı: tek taraflı kolesteatomlu KOM, iki taraflı kolesteatomlu KOM ve sağlıklı kontrol grubu. Bilgisayarlı tomografi görüntülerinde Reid düzlem-ÖT açısı, tubotimpanik açı (TTA), ÖT uzunluğu, ÖT timpanik orifis ve isthmus genişlikleri, mastoid ventilasyon tipi ve hacmi gibi değişkenler incelendi.
BULGULAR: Sol ortalama TTA tek taraflı kolesteatom grubunda kontrol grubuna kıyasla daha yüksekti (sırasıyla, 148.88±5.30 ve 144.24±6.51; p=0.045). İki taraflı kolesteatom grubunda sağ ve sol ET istmus genişlikleri daha yüksekti (sırasıyla, p=0.015 ve p=0.014). Kontrol grubunun mastoid hacim değerleri kolesteatom gruplarından anlamlı derecede yüksekti (p<0.001). Tip-3 mastoid dağılımı kolesteatom gruplarında belirgin olarak daha yüksekti (p<0.001). Kontrol grubunda sağ ve sol ÖT açıları sırasıyla ortalama 25.13±3.35° ve 24.67±3.38° idi.
SONUÇ: Tubotimpanik açı ve ÖT istmus genişliği kolesteatom için potansiyel bir belirteç olabilir. Mastoid ve ÖT radyomorfolojik verileri ve standardize protokoller kullanılarak klinik skorlarla birlikte istmusun anatomisini ve işlevini hedefleyen geniş ölçekli çalışmalar tedavi stratejilerini geliştirebilir.