Paranazal mantar topu enfeksiyonu: On beş olgu eşliğinde literatürün gözden geçirilmesi
Ibrahim Ketenci1, Yaşar Ünlü1, Kerem Kökoğlu2, Mehmet İlhan Şahin1
1Erciyes Üniversitesi, Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalı, Kayseri, Türkiye
2Develi Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Kliniği, Kayseri, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Aspergillus, mantar topu, paranazal sinüs.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada paranazal mantar topu literatürü 15 olgu eşliğinde gözden geçirildi.
YÖNTEMLER: Fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi (FESC) ya da Modifiye Caldwell Luc yaklaşımı uygulanmış ve deShazo tanısal kriterlerini sağlayan 15 hasta (6 erkek, 9 kadın; ort. yaş 56.2 yıl; dağılım, 33-86 yıl) çalışmaya dahil edildi. Hastaların ayrıntılı öyküleri, fiziksel ve endoskopik muayeneleri, tam kan sayımı sonuçları, görüntüleme bulguları, ameliyat raporları, mikolojik ve histopatolojik bulguları retrospektif olarak incelendi.
BULGULAR: On iki hastada eşlik eden başka hastalık yok iken bir hastada lenfoma, bir hastada karaciğer yetmezliği ve bir hastada da diyabetes mellitus vardı. Ana semptomlar 13 hastada yüz ve baş ağrısı, iki hastada burun tıkanıklığıydı. Bir hastada diş enstrümantasyonu öyküsü vardı. Ameliyat öncesi kan değerlerine göre hiçbir hastada eozinofili yoktu. Hiçbir hastada pulmoner aspergilloz veya astım öyküsü yoktu. Ameliyat öncesi görüntüleme incelemesinde yedi hastada sfenoid, yedi hastada maksiller sinüs tutulumu vardı. Bir hastada mantar topu orta konkada yerleşikti. Bilgisayarlı tomografide en sık gözlenen bulgu tüm hastalarda ilgili sinüslerdeki heterojen opasiteydi. Yedi hastada bu alanların içinde düzensiz kalsifikasyonlar ve heterojen görünümler vardı. Hastaların 13’ü FESC, ikisi modifiye Caldwell Luc işlemiyle ameliyat edildi. Ameliyat sırasındaki bulgular değerlendirildiğinde, sfenoid sinüs kaynaklı hastalarda sinüs ostiumu çevresinde granülasyon ve polipoid dokular vardı. On beş hastanın üçünde nazal polipozis vardı. Spesimenlerde pozitif kültür sonucu yoktu. Periyodik asit-Schiff boyama ile mikroskopik olarak invaziv olmayan mantar hifaları görüldü. Üç hastada ek olarak nazal poliple uyumlu mikroskopi vardı. Hiçbir hastaya ameliyat öncesi veya sonrasında sistemik ya da lokal antifungal tedavi verilmedi.
SONUÇ: Paranazal mantar topu bu bölgenin sinüzitlerinde ayırıcı tanıda akla gelmesi gereken, görüntüleme bulgusu ile tipik, antifungal gerektirmeyen ve cerrahi olarak tedavi edilebilen bir enfeksiyondur.